SillyPoet Kızımın kaşları keman(1), ayakları mavi(2); Kızıma etek(3) vermiş, neresi kani (4) Kan döktü aylarca; yılları fânî (5)… Peki… Daha oldu da olacak ne var ki yani, Gözleri kör ölümü ani; Anne’den konuşmiyim, babanız tali (6)… Kızımın gözleri çiçek, elleri beyaz; Kızıma vız gelir, boş gider ayaz; Fakat tiksinişi pek, vicdani saki(9), Kaçmasam yahut sus(a)masam bari… Kızımın karnı sıkı, nevri dolu; Kızıma değmesin her şeyin sonu; Saçlarım demirden, acıtmış onu; Sussa ne, susmasa bitmiştir kulu… Kızımın eteği, sonunda ati (7); Laf sözle imana gelecek sanki Yastıkla boğmalı bu ise fani (5); Kızım dur! Torbayla kurtarsan bari…

kılına zarar gelmesin diye, ruhumu satardım umacılara, gittim duruşunu incittim. kim ne derse desin böyle bir dersi haketmişim. ondan  *öteki hayata kadar*  mahrum kalmak *fikrimde ve gönlümde oturduğu, her biri, gitmesin diye ayaklarına dolaşmak isteyen yerlerin kutsallığından sanırım*  ödemek zorunda kaldığım en büyük bedel şimdi. dahası yok gibi geliyo ama, umarım daha ağırını görmem asla. aklımdan kelimeler geçiyor hep, söylemeye direndikçe söz, düşünmemeye çalıştıkça kabus oluyo. çok beklersin; bu deyişte; gramer gramer’e karşı; eksik yazcam fiileri; sentaks sallanıyor. semantik içimde büyüyo. üç nokta da kullanırsam ne olayım. ünlem de. onu çok seviyorum, öyle ki, demogoji, yapmak istediğim en son şey … Eserin devamı →

SillyPoet  -renkleri karışmış- resimdeki tavla oynayan Kız’a Zorunlu hareketler: Rumuz: …sayfa sayfa okuyacam, lakin gücüm yetmiyor…. oğlum! Kavuşmak lakırdısını uzatmasan bu gece! anasonla çiğerleri şişirmişsin bir kere… oOo dostum! bakın kimler gelmişler, Belki bizi sevmişler, O’ndan erken dönmüşler. Resim diye şiir vardı içindeyim bu gece, içinde bir hatun vardı; sokulmuşum sessizce. Siz burada garsonsunuz, unutmuşum içince, sesinizi duydum ama ölmüştünüz beş kere, Sokak görse tanır mı ki yamacıma gelince. Serbest program: Bakın size ne anlatıcam,