Naylon Çorap
January 28th, 2008 at 8:13 am (Şiir)
sahiplenemediğim kadınlık…
tırnakların yırtmasın diye törpülendiği,
çorabı yırtınca varlığına sövdüğüm,
kapısından içeri sığamadığım, çizen, çürüten, çiğneyen kadınlık…
kolaydı, içeride bir yerlerde yanardı bir zamanlar sadece,
varlığından haberdar olmasan da dolanırdı hücrelerinde,
çıkardı ortaya kendiliğinden öpülmek isteyip öptürmeyince,
davetkarlığındaydı işin,
kucakta düşünmeden oturmasındaydı,
çabalamadan güzel kokmasındaydı,
oyun sonrası terinden utanmamasındaydı,
oynaşmasındaydı…
içeride yanan durmadı sonra,
çıkıverdi bir öğleden sonra.
şaşkınlık korkuya karıştı; gurur oldu, küstahlık oldu, güzellik, çirkinlik oldu başkasının gözünde.
boyalar o zaman girdi işin içine,
örtüler, renkler, benim olmayan, bana yakıştırılan,
giyemediğim…
oyun oynamadım ki terleyeyim,
terlemedim ki nasıl koktuğumu hatırlayayım
kucak yasak, öptürmek ayıp, öptürmemek mesai
savaşa döndü aynaya bakmak bile
kim, yabancı
yordu varolmak
çocuk kayıp,
erkeklik caiz değil,
cinsiyet acı…
sahiplenemediğim kadınlık,
bir öğleden sonra gelen,
yoran, ben olamayan kadınlık,
tırnaklarımı hiç törpüleyemeyen…
o naylon çorabı hiç kaçırmadan giyemedim…
Popularity: 19% [?]
Loading ...