Böyle devletler tarihte, yarattıkları soyut “ulus” (nation) kavramını tanımlayan birtakım vasıflar ortaya koyup (dil, din, tarih bilinci), daha sonra da bu “ulus”un inşasına girişmişlerdir. Bunun için de en uygun yol asimilasyon olmuştur.

Fransa bunun en güzel örneklerinden biridir. Fransız devriminin yaşandığı 1789′da Fransa topraklarında bir sürü dil (en azından lehçe) konuşuluyordu. Bugün Fransızca dışında bir dilin konuşulduğüna rastlamak zordur. Fransa’da tarih birliği, tek tip “Cumhuriyetçi” eğitim sistemi aracılığı ile yaratılmıştır.

Ülkemizde de Cumhuriyet’in kuruluşundan beri buna benzer bir yaklaşım hüküm sürdü. Sonuçlarını hepimiz çok iyi biliyoruz…

Kanımca ulus devletler, bugün tarihsel olarak gelinen noktada, en azından evrilmeye mahkumdurlar. Birçoğu da bu evrimi yaşamaya başlamıştır bile. Bulunduğumuz coğrafyada Avrupa Birliği projesi, bunun en güzel motivasyonunu olusturmaktadır. Eğer AB’nin hedeflediği coğrafi mobilite düzeyleri gerçekleşebilirse, örneğin gitgide daha çok Alman, Ingiliz vs Fransa’da yaşamaya başlayacaktır. Fransa da er veya geç bunları, “Fransız” olmasalar da kabullenecektir. Tabii tersi de geçerli.

Bu arada, yazıda da belirttiğim gibi Fransa dahil bildiğim hiç bir ulus-devlette dahi bizim anayasanın 66. maddesine benzer bir madde yoktur (Başka birtakım uygunsuz maddeler olmakla birlikte). Bu da demektir ki, Türkiye, anayasasında bu maddeyle, diğer ulus-devletlerden dahi ayrı düşmektedir.

Sormuşsunuz. Yanıtlayayım. Devlet toplum içindir. Bireyler de toplumun yapı taşlarıdır. Devlet kavramı, ulus-devlet’le sınırlanamayacak, daha geniş bir kavramdır. Bir toplumun yönetimini, bilumum kurumlar aracılığı ile üstlenen siyasi yapıya denir. Bu tanımıyla, Türkiye Cumhuriyeti, tabii ki bir “devlet” olma vasfını sürdürecektir.

Tabii ki doğduğumuz ülkede hayatımızı sürdürmek zorunda değiliz. Daha cazip bir olanak bulursak, buna da mecbursak veya keyfimiz öyle istiyorsa, başka bir ülkede gidip yaşamayı, hala oranın vatandaşı olmayı seçebiliriz. Bugünün dünyasında bir sürü göçmen var. Tabii bunun önünde bir sürü engel de var. Ama yapan yapıyor. Bu arada, gidilen yerlerde bir sürü ırkçılık ve benzeri problem de yaşanabiliyor. Bu da egzersizin bir parçası.

Yanlış mı anladım acaba? Anayasanın 66. maddesini TC’nin vatandaşlarını “sevmesi” olarak mı okuyorsunuz?

Saygılar.