Comments on: Oyum Neden AKP’ye?

By: Tuncblake

Tuncblake — Fri, 11 Jul 2008 09:44:33 +0000

Eveet geldik karsa…. Yukardaki yazında nazizme karşı akp diye zırvalamıştın yakında akpnin kapatma davası görülücek aradan da bir sene geçti bir durum tesbiti yapmak lazım ki ilerde bakıcak bir mihenk taşı olsun; yukardaki yazında hala sabitmisin kerem bu gün seçim olsa oyunu akpye verir misin? Yukarda ifade ettiğin argümanlar hala geçerli mi? Sonuçta senin oyunu verdiğin parti seçimleri kazandı bu güne kadar icraatlarından memnun musun? Benzer biçimde biladerin Ayhanda seçimlerde önce bağımsızlara yoksa akpye oy vericeğini söylüyordu dolayısıyla onada aynı soruları soruyorum; Akp nin siyasal ekonomik sosyal kültürel varoluşu türkiye için dünya için hayırlı olmuştur diyor musunuz? Yukardaki yazından vazgeçtiğin bir şey varmı?

By: Tuncblake

Tuncblake — Thu, 19 Jul 2007 09:26:30 +0000

Benim oyum Ufuk Uras’a ve başka her yerdeki sosyalist/bağımsız adaylara… Yok, bunlardan yoksa bir yerde, orda CHP’ye oy vermek de caizdir, hattı zatında. Fetvayı verdikten sonra gelelim şaşkınlara kılavuzluğa:

AKP’nin ekonomik başarısı büyük bir yalandır. Bunlar kesinlikle liberal yada anti-fasist değildir; tam aksine islamofaşisttirler. AKP, DP ve AP geleneğinin bile devami digildir. Yani o kadar bile liberal digildir. Turkiye’de hep varolan irticanın nihayet AP geleneğini yıkıp kendi siyasi hegemonyasını kurmasıdır ki, bunun da arkasında, faşizmin gerçek isverenleri, yani tekelci işbirlikçi sermaye vardır. Benzer bir düşünce, aynı şekilde Cumhuriyetci Parti’yi Amerika’da rehin almiş ve iktidara getirmiştir. Teraziyi şaşırtmayin; eğer Holocaust’u anlamak istiyorsan, Ermeni katliamını yapanların hangi ideolojiyle mobilize edildiğine (evet, İttihatçılar tarafindan ki, o tip ittihatçı gelenekte MHP’de, -CHP değil- MHP’de yaşamaktadir) bakin ki, o, politize islamdır!

Yani AKP, Sivas’tan Maraş’a, din adına seferberliğin bir parçasdır; yeşil kuşak seksenleri anti-komunist banker olarak düşünülmüş bir 12 Eylül projesi olup, 2002′de halkımın yılana sarılmasdır!

Fazlası var ki, okuldan kaçıp Boğaz kıyısında, Anadolu’ya doğru taş sektirmeyenler zor anlar:

Bu işi bir CHP-AKP dualitesine indirgemek isteyenler, özellikle ve öncelikle AKP taraftarlarıdır. Böylelikle, zaten tutucu halkımin yüzde yetmişini yani CHP’ye zaten oy vermeyceği kesin olanları, AKP seçeneğinin kapsama alanina almaya calisiyorlar. Işte “CHP gelirse faşizm olur.” da, bu sahte dualiteye barut vermektir; hakiki liberallik, bu ikilemin dışındaki olası seçenekleri düşünebilmekle başlar.

Senin sınıfsal(!) analizinden çıkan sonuç AKP’nin asıl başarısının, DP/AP geleneğinin tarımsal üretime dayalı politikasını değiştirmek olduğu, o hareketin siyasi geleneğini yikmak, tasfiye etmek oldugu çıkıyor! Ki bu da, aslinda temel CHP politikasıydı zaten, değil mi? Bu kadar mı şaşılır be Keremof! Tabii, doğru sölüyorsun; işin aslı odur; işin aslinı tıpkı sahan gibi bilmeden söylüyorsun; DP/AP’yi yıkmaktır işin aslı! CHP/AKP karşıtlığı, suni bi karşıtlık. Bu seçim, Baba’nın şapkasını Tayyip’in başına taç olarak oturtmak, Turkiye’nin oy depolarına, bu numarayı yutturmak uzerine! En azindan, o sağ liberal gelenekten gelenler için boyle, değil mi? Yani, Demireli’n sana, “Sen de mi Brutus?” demesi lazım aslinda!

Kentteki tek oyun bundan ibaret digil. Daha da öte; daha da ileri: Turkiyemizin aydın insanlarının, DİSK, KESK gibi sendikaların, Gencay Gürsoy, Baskin Oran gibileri desteklemeleri lazım. Çünkü medya ne kadar gizlese de aslinda, İzmir’deki mitingle bir uyanış yaşanıyor; verimli toprak odur!

Aklı başında bir liberal, AKP’yi pazarlamaya kalkmaz.

Eğer bugun bir borç olarak oyunu AKP’ye verirsen, yarın, AKP’nin Türkiye’ye taktığı borçlarla, uluslararası finans kapitale hortumlattığı paraları da senden tahsil ederler; haberin ola Kerem Hoca Efendi.

By: Pınar Elmasoğlu

Pınar Elmasoğlu — Wed, 18 Jul 2007 02:58:11 +0000

Türkiye’de siyaseti sadece ekonomik veriler üzerinde değerlendirmek içimi bir fena yapıyor. ve fakat, ekonomik dengelerin son derece hassas olduğu ülkemde de başka türlüsü biraz zor oluyor. Kerem’in tespitte bulunduğu pek çok konuya -düşen enflasyon, göreceli olarak artan refah- katılıyor olmama ve fotoşoplanmış yüzüyle süslenmiş seçim afişlerindeki aydınlatılmış yüzüyle bile halen yapıcı bir tablo çizmekten çok uzak deniz baykal sinirlerimi tel tel geriyor olmasına rağmen, oyumu kesinlikle AKP’ye vermeyeceğim. Bu son derece kişisel bir beyanat olmakla birlikte; asla bir vicdan borcu hissi içinde olmadığımı, tam aksine, tabiri yerindeyse eşşekler gibi (afedersiniz) çalışıp kazandığımın neredeyse yarısını vergiye geri kalanını da kiraya ve faturalara yatırıp, üstüne üstlük de halen doğru düzgün sağlık hizmeti alamadığım, insanca muamelesi görmediğim devlet bazlı vatandaş hak hukuk kurumlarının hali nedeniyle, devleti ve “iktidar “partisini bizzat şahsıma borçlu görüyorum.
Yanı sıra, bu seçim malesef kişisel siyasi tercihlerin değil, topyekün rezalet bir seçim sistemi olan ülkemde, zaten olacağa ve öleceğe benim de bari katkım olsun seçimidir. Bu yüzden sol yumruğu havada son derece sempatik bulduğum Ufuk Aras’a da oyumu vermeyeceğim, çünkü bir yıl sonra medya pompalamazsa ( bakınız; baskın Oran medya dayanışması-ve onun nedenleri de tartışılır) hiç bir bagımsız adayın adını bile duymayacağız. meclise önerge mi vermiş, inanın farkında bile olmayacağız. Ayrıca da ben, ramazan aylarında oruç tutmadığım için iftar vaktinden erken gittiğim beyoğlu pidecisinden “cehennemliksin sen” yüz ifadesi ile geri çevriliyor olmamın, resmiyetten münafık sayılacağım bir uygulamaya dönüşmesinden deli gibi korkuyorum mesela. Ya da gelen geçen tüm kara yolları, hava ve deniz yolları ihalelerinin islam inancı sayesinde kazanılan paracıkları cebine atan şirketlerin kazandırılıp ve onlara peşkeş çekilen daha nice nice işlerin ve güçlerin sonucunda gittikçe yükselen “ılıman islamcı” vaziyetlerin başımıza patlayıvermesinden korkuyorum. Sevgili ile tatile gitmenin otelde evlilik cüzdanı ibrazına dayandırıldığı günler bu hükümetle sizce ne kadar uzak diye de soruyorum. karnım tok, sırtım pek, ülkem de borşçsuz olmuş aman ne iyi olmuş da, Recep tayyip bey oğluna gemicik ala dursun, ben lise edebiyat kitaplarında nazım hikmet’in şairden sayılmamasına hem de ne biçim içerliyorum.
Ayrıca Türkiye tahıl ambarı filan değildir, buğday dahi komşulardan satın alınmaktadır ve çiftçi başka yönlerden ( üretme-aracı-fiyat) kan ağlamaktadır. Hoş, zaten su da yok; küresel ısınma vs için bir çabamız mı var, yoksa seçim öncesi daya suyu, istanbula barajlarda kuzular otlasın, seçimde kaybedersen susuzluk da yeni hükümet icraatı olur artık refahı yağmur duası-iman ikilisinden mi kaynaklanıyor anlamış değilim.
Sonuçta dudak ruju ile öpülmüş oy pusulası da, akp’ye kuşanılan vicdan borcu durumu da yarın ne o ruju sürdürür ne o şortu giydirir adama diye içten içe fısır fısır söylenip düşünüyor, durmaksızın yazacak kadar taşan coşan kalbimi “meryem’in ölümü” tablosunun bir ortodoks versiyonunda meryem’i yatağında ters çevirmeye yeltenen yahudi arkadaşların ellerini kesip atan mikail’e hediye ediyorum.

By: Özgür Erbaş

Özgür Erbaş — Wed, 11 Jul 2007 01:06:05 +0000

Kerem’in “gönül borcu” olarak tarif ettiği bu oylamada, ben de şu formülü ürettim: Hiç kullanmadığım koyu kırmızı rujla süslediğim dudaklarımı, bağımlı bağımsız bütün adayların kutucuklarına dokunduracağım. Böylece, adaylar arasında seçim yapmanın ne denli güç olduğunu, hiçbirinin gönlünün kalmasını istemediğimi, bu nedenle hiçbirini seçmediğimi/seçemediğim, zira seçmek için elimde/dudağımda yeterli neden olmadığını göstermiş olacağım.

Kaldı ki beni Türkiye’de yapılacak seçimlerden çok 2008 ABD seçimleri ilgilendiriyor. Bir “imparatorluk” vatandaşı olarak seçme ve seçilme hakkımı kullanmak ve ABD Senatosu’nda Ortadoğu Valisi olmak istiyorum… Kekeme olmayan Çiçero tadında…