Ada Rüyası
February 4th, 2007 at 4:26 pm (Şiir)
Ekrem Düzen
daha önce yazılmış olduğu gibi
muhakkak bir sabah vakti gireceğim
sokağımın kapısından
uzak bir trenin terinden inmiş olacağım
yakın bir vapurun güvertesinde soğuyacak gömleğim
ceketim,sol kolumun kalkanı; sağ elimde gazetem,
caddeler ayaklarıma dökülecek
sırtım bükük, başım dik selamlayacak
pencere önü çiçeklerini
genç bir adam çıkıyor olacak yukarı doğru,
kadının sıcaklığı hala üstünde
şöyle bir yüzüme dalacak,
bir an kendimizi göreceğiz duruşlarımızda
bakışlarımızı kaçıracağız, sonra hemen unutacağız
o, üstüne üstüne gelen bu kır saçlı zorbayı
daha uzun zaman durdurabileceğine imanla
kendi telaşına koşacak
ben, günü geçmiş yetişmelerin arkamdan çaldığı alaycı ıslıklara güleceğim
sen bir ada rüyası görüyor olacaksın
gemi leşleriyle dolu limanın fenerini kendi elinle yıkıyormuşsun
sesin, hayalet sirenlerin vesveseli danslarına karışıp kayboluyormuş
dört yakanda dört yalancı havari, içinin müziğini kesiyormuş
çırpınarak uyanacaksın
uyandığında
ben sokağımın anahtarını çevirip bütün telaşları dışarıya kilitlemiş
ve ardına ceketimle gazetemi çaprazlamış olacağım
vapurlar ve trenler birbirine selam duracak
sokağından hızla çıkan bir genç adam
duralayacak bir an, şapkasını evde unutmuş gibi
elini cebine atacak, yüzünde bir ışık parlayacak
dönecek ve bir kapıyı çalacak
kapıyı açtığında, güleceksin bu yeniyetmenin iki kere şaşkınlığına
bir koku duyacaksın, hala üstünde
bir gemi göreceksin, fenersiz sularda
Popularity: 14% [?]
MEHMET TOKER şöyle yorumlamış:
February 19th, 2007 at 12:04 pm
Olağanüstü başarılı tasvirler ve duygu anlatımları. Şiir merakı olanların çok iyi anlayacağı bir tarifle özetlemek gerekirse; Özdemir Asaf kokan, Sunay Akın’dan esintileri çağrıştıran bir tarz akla geliyor. Ancak bu tarif sakın ola ki bu şiirde ucuz bir öykünme var şeklinde anlaşılmasın. Anılan koku ve esintilerin sahiplerinin kelimeleri kullanma başarısını sollayan bir durumun varlığını anlatabilmektir meramım.
Öyle güzel vurgulanmış ki duygular; okuyanı içine çekiyor ve şiirin kahramanının hissiyatını ister istemez okuyucu da hissediyor. (Okuyucu şiirde kendinden bir şeyler buluyor şeklindeki ) o klişe söz gibi değil ama. Şiirde anlatılan duyguyu çok uzak biri bile kendini şiirin kahramanı adam gibi hissedebiliyor demek istiyorum. Daha çok söz var bu şiir için yazılacak ama bunları şiirin sahibi kadar iyi ifade edemeyeceğim gibi bu sohbeti güzel bir İstanbul akşamında, şairin kendisi ile yüzyüze, yürek yüreğe paylaşmak isterim.
Mehmet Toker
tansu şöyle yorumlamış:
December 24th, 2007 at 5:48 pm
herşeyi herkesi ardında bırakmak için mi yaşar insan.. ardında bırakılacaklar mı oluşturmak yaşamın tadı tuzu… kapını kilitlersin.. sesler kesilir… yalnızca kendi sesini duyarsın… ama bilirsin, perdeyi açsan sesler gözünü alacak…