zaman
February 3rd, 2007 at 5:45 am (Şiir)
sen…
günü, günde bırakıp gelsen?
İstesen, kırgın düş akşamlarında
deme vurup,
yorgun sabahların kahvesinde
öylece uyuyan bu çocuk,
günü sende bırakıp gelen aşkın taze kokusunda
dile uçuşacak.
Ve bilsen ki yarın,
belki hiç,
belki yarın,
belki hiç olmayacak.
ben?
hani sende kalan zamanın gölgesine
ara sıra serilsem…
dün, günde yaşanan kavşakları
bir bir yutarken,
ben de sansam ya,
hayat, aslında,
sarı şekerlerin kavanozda erimesiyle,
daha ilk çırpıntıda,
hatta, tüllenen gözlerinin beji duvağında
beklerken sen,
bizi
önce savurup, sonra toplayacak.
04-09-1999
Popularity: 5% [?]
