Kuşkusuz, Kanadalı ve Amerikalı ahalilerle ilgili yazdıklarını okurken bu denli eğlenmiş olmamın, patolojik bir yanı da var: Kendi memleketimin hal-i pür melali beni öylsine rahatsız ediyor ki, başka halkların içinde devindikleri ahval ve şerait, bir nevii, benim için teselli oluyor. Kendi yazılarımdan birinde belirttiğim üzere, ‘elle gelen, düğün, bayram’ misali.

Lakin, yiğidi öldürsek bile hakkını yememek gerek, diye düşünenlerdenim. Kanada ahalisi, duyduğum kadarıyla, hem güneyli komşularından hem de bizden farklı olarak, pek barışçı, pek munis, pek zararsız insanlarmış.

Tabii, ferdin, bitkilere mi yoksa tehlikeli hayvanlara mı benzeyen halklarla birlikte yaşamayı tercih edeceği sorusuna yanıt aramak, şu anda beni aşıyor.
……………..

Bu yazının tadı öylesine damağımda kaldı ki, senden gelecek diğer eserler konusunda şimdiden sabırsızlanmaya başaldım. Bizi çok bekletmezsin inşalah.