William Shakespeare, 18. Sone

 shekerparem01.jpg

Çeviren: Ekrem Düzen

Seni bir yaz gününe benzetsem de az gelir,
Yaklaşamaz sıcaklığına, yanaşamaz yakınlığına;
Hırçın rüzgâr güzelim Mayıs tomurcuklarını titretir,
Aldanmasın kimse yaz günlerinin sahte uzunluğuna;
Bazen çok parlasa da gökyüzünün gözü,
Pek görülür altın teninin bakıra çaldığı;
Akça pakçadır ama solmaya yazgılıdır özü,
Küser şansına, nankör doğanın elinden aldığı;
Oysa senin sonsuz yazın asla solmayacak,
Ne de bu soylu endamın ışıltısı, boynunda;
Ölüm seni gölgesinde yürümeye çelmeyecek,
Büyürken sonsuzluğa uzanan dizelerin koynunda;
Dünya döndükçe ve ışık gördükçe şu gözler,
Yaşayacak hep ve sana hayat verecek bu sözler.

Shall I compare thee to a summer’s day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer’s lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimmed,
And every fair from fair sometime declines,
By chance, or nature’s changing course untrimmed:
But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow’st,
Nor shall death brag thou wander’st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow’st,
So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

Popularity: 20% [?]

1 yorum »

  1. tansu şöyle yorumlamış:

    December 24th, 2007 at 6:12 pm

    soneleri okumayı hep sevmişimdir… başka çevirilerini de okumuştum 18. sone’nin… ama bunu daha çok begendim.. özüne daha sadık.. ellerine sağlık…

RSS beslemeleri · TrackBack URL

Yorum Yazın